ชีวิตในโลกที่มีอยู่กลาดเกลื่อนและมากมายรอบตัวเรา แต่เราก็ยังรู้สึกโดดเดี่ยว ว้าเหว่ ไร้เพื่อน ไม่ใช่เป็นการอยู่กับใครสักคนหนึ่ง แต่เป็นเรื่องการอยู่ในใจของใครสักคนหนึ่ง.. และรู้สึกว่ามีผู้คอยเอาใจใส่ดูแลและมีความหมาย นั่นคือ..ได้รับการยอมรับและความเข้าใจ...(อัลเบิร์ต เจ. นิเมธ)